ចង់ដឹងពីឈ្មោះក្បាលស្ពាន(សហស្រលិង្គ)ដែលមានតាំងពី រជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ព្រះបាទឧទយាទិត្យវរ្ម័នទី២​តាំងពីសតវត្សទី១១(១០០២-១០៥០សូ.វ.ទី១/១០៥០-១០៦០ ឧ.យ.វ.ទី២)

ចង់ដឹងពីឈ្មោះក្បាលស្ពាន(សហស្រលិង្គ)ដែលមានតាំងពី រជ្ជកាលព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ព្រះបាទឧទយាទិត្យវរ្ម័នទី២​តាំងពីសតវត្សទី១១(១០០២-១០៥០សូ.វ.ទី១/១០៥០-១០៦០ ឧ.យ.វ.ទី២)

ទំនាក់ទំនង៖ 077 818 318
ចែករំលែកព័ត៌មានទៅកាន់៖

ឧទ្ទិសថ្វាយ: ព្រះសិវៈ, ព្រះវិស្ណុស្ថាបត្យកម្ម:បាពួនទីតាំង: សៀមរាប។
ក្បាលស្ពានមានចម្ងាយ៥០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តសៀមរាប និងប្រហែល១៧-១៨ គីឡូម៉ែត្រពីប្រាសាទបន្ទាយស្រី កន្លែងនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាជ្រលងនៃលិង្គ១០០០និងមានផ្លូវឡើងភ្នំប្រវែង១៥០០ម៉ែត្រ(ពីក្រោមឡើងទៅលើភ្នំ)។

កន្លែង​នេះមានចម្លាក់ធ្វើអំពីថ្មនៅក្នុងស្ទឹងនិងជុំវិញស្ទឹងក្បាលស្ពានចម្លាក់ទាំងនោះភាគច្រើនសាងឡើងពីសតវត្សទី១១ នៃគ្រិស្តសករាជក្បាល​ស្ពាន​ត្រូវ​បាន​ស្ថាបនា​ឡើង​ដោយ​ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១និងស្ថាបនារួចជាស្ថាពរដោយព្រះបាទឧទយាទិត្យវរ្ម័នទី២។

Sponsor

ប្រជាជនមានជំនឿដោយសារគេយល់ថាទឹកដែលហូរតាម​ទីនេះគឺជាប្រភពនៃការចម្រុងចម្រើនននិងត្រជាក់ត្រជុំហើយ​ម្យ៉ាងទៀតយកទៅប្រើការក្នុងកសិកម្មផងគេបានឆ្លាក់​លិង្គរាប់រយដែល​ស្នង​ព្រះឥសូរ នៅតាមបាតស្ទឹងចាប់ពីខាងជើងផែ្នកខាងលើនៃស្ពានថ្មធម្មជាតិចុះមកក្រោមរហូតដល់ទឹកធ្លាក់មានប្រវែង១៥០ម៉ែត្រ។

ដូច្នេះ​ហើយបានជាសិលាចារឹកសំស្រ្កឹតហៅទីនេះថា«សហ​ស្រលិង្គ»(លិង្គ១០០០)កន្លែងខ្លះក៏មានឆ្លាក់យោនីជាបល្ល័ង្គ​ភ្ជាប់ជាមួយផងចម្លាក់ទាំងនេះរាយនៅបាតស្ទឹងប្រវែងប្រមាណ២០០ម៉ែត្រនៅតាមច្រាំងនិងនៅលើជញ្ជាំងខ្លះៗផង។

ក្រៅពីនេះមានចម្លាក់ជាច្រើនកនែ្លងមានរូបព្រះនារាយណ៍ ផ្ទុំកណ្តាលមហាសមុទ្រនាអន្តរកប្បមួយទឹកដែលហូរកាត់​ព្រមទាំងទទួលមន្តពីចម្លាក់អស់​ទាំង​នេះ​ហើយដែលបង្កើតជាស្ទឹងឬស្សីហើយបែកមកជាស្ទឹងពួកនិងស្ទឹងសៀមរាប៕